ท่ามกลางความสัมพันธ์อันแอบอ้าง...หัวใจตกอยู่ในช่องว่างแห่งคำถาม
ชื่อหนังสือ ตกลงเราเป็นอะไรกัน
ประเภท รวมเรื่องสั้นแนวอิโรติก
เขียนโดย ไพลิน เจนเกียรติ’
สำนักพิมพ์ อักขระบันเทิง
ISBN 974-92074-9-1
จำนวน 128 หน้า
...
ในความฝันอันนานยาวของฉัน
เขายังคงโลดแล่นอย่างมีตัวตนเจิดจ้าอยู่ในนั้น
ในลมหายใจแห่งความจริงอันทุกข์ทรมาน
เขาเป็นความทรงจำ และไม่มีตัวตนอีกต่อไปแล้วบนโลกใบนี้
นับแต่เขาละร่างไร้ลมหายใจ
ทุกเมื่อเชื่อวัน
ฉันร้องไห้จนหลับฝัน เพื่อตื่นมาพบว่าน้ำตาของตัวเองยังเอ่อไหล
ฉันเคยเป็น
“ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก”
แต่
“ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก”
ไม่ใช่ฉัน
(จากเรื่องสั้น “ในความฝันอันยาวนาน”)
ทำไมกอดไม่อุ่น ทำไมยิ้มละมุนไม่หวาน และทำไมเรารักกัน แต่ฉันเหงา
ชื่อหนังสือ เรารักกันแต่ฉันเหงา
ประเภท รวมเรื่องสั้นแนวอิโรติก
เขียนโดย ไพลิน เจนเกียรติ’
สำนักพิมพ์ อักขระบันเทิง
ISBN 974-92724-3-9
จำนวน 120 หน้า
...
ฉันเดินมาเปิดคอมพิวเตอร์ที่โต๊ะทำงาน นั่งหันหลังให้กับทุกสิ่ง ตั้งสมาธิเพื่อให้เข้าสู่ระบบการทำงาน เปิดหน้าจอว่างเปล่าไว้รอถ้อยคำที่จะเขียน ออนไลน์โปรแกรมแชท แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือมาพิมพ์ข้อความที่คิดจะส่งถึงใครสักคน หากไม่ทันไรหน้าจอก็แสงข้อความของโปรแกรมแชทขึ้นมา
“ตั้งใจทำงานนะครับ อย่าเครียดนะ เดี๋ยวผมจะนั่งอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อน” ฉันอ่านข้อความของชายคนรักผู้แสนดีที่ออนไลน์จากคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คของเขา แล้วหันหลังไปมอง
เขานั่งหันหลังอยู่บนเตียงกำลังเตรียมหยิบแผ่นวีซีดีหนังเพื่อเปิดดูผ่านคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค และสวมหูฟังเพื่อไม่ให้มีเสียงรบกวนการทำงาน ฉันหันหน้ากลับมา มองข้อความที่พิมพ์ในโทรศัพท์มือถือ
“หลับหรือยัง” แล้วกดส่งให้มันสื่อผ่านไปถึงใครบางคนที่ไม่ได้อยู่กับฉันในที่นี้
ไม่ถึงนาทีถัดมาโทรศัพท์มือถือของฉันกระพริบไฟแสดงถึงการตอบกลับของข้อความ
“ยังครับ เป็นอะไรหรือเปล่า”
ฉันก้มหน้าพิมพ์ข้อความตอบกลับทางโทรศัพท์มือถืออีกครั้ง น้ำรื้นตา
“ฉันอยากให้เขาเป็นคุณ”
(จากเรื่องสั้น “แทน”)
เ ธ อ จ ริ ง จั ง กั บ ฉั น ไ ห ม ?
ชื่อหนังสือ เธอจริงจังกับฉันไหม?
ประเภท เรื่องสั้นขนาดยาว
เขียนโดย ไพลิน เจนเกียรติ’
สำนักพิมพ์ อักขระบันเทิง
ISBN 974-93243-6-6
จำนวน 133 หน้า
...
“สรุปเย็นนี้เลิกงานแล้วเจอกันใช่ไหม” พีคส่งข้อความถามฉันมาทางโปรแกรมแชท ซึ่งทำให้ฉันแปลกใจที่เขายอมรับคำชวนที่ฉันเคยออกปากกับเขาไว้เมื่อสัปดาห์ก่อน
“อืมค่ะ นิลาเลิกงานห้าโมงเย็น เลิกแล้วเดี๋ยวไปเจอ” ฉันพิมพ์ข้อความตอบกลับไป
“ผมถามจริง ๆ นะ ถ้าคุณไม่มีแฟน คุณจะยอมคบกับผมไหม?” วับส่งข้อความทางโปรแกรมแชทมาอีกช่องหน้าต่าง
“เรื่องบางเรื่องรู้ไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น หรือเลวลง รู้แล้วเปลี่ยนอะไรไม่ได้ คุณจะอยากรู้ไปทำไม” ฉันตอบกลับ แล้วปิดช่องหน้าต่างที่คุยกับวับไป ไม่คิดจะใส่ใจอะไรกับข้อความที่ส่งมาซ้ำอีกครั้ง
- - - - - - - - - -
“รอเดี๋ยวนะ ตอนนี้อยู่บนรถกำลังไป” ฉันกดโทรศัพท์บอกพีคให้รับรู้ แล้วจากนั้นกดไปหาอีกสายที่ฉันจำเป็นต้องใส่ใจในสิ่งที่ตัวเองกระทำ
“พาย…วันนี้นิลากลับดึกหน่อยนะ นัดกับพีคไว้จะเอาแผ่นซีดี” ฉันบอกความจริงที่ผสมเรื่องโกหกกับผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรัก
มันเป็นแค่นัดกินข้าวที่ฉันอยากไปกับพีคโดยไม่มีคนอื่นร่วม แผ่นซีดีอะไรไม่มีทั้งนั้น
…